Outdoor Photography

20 december, 2025

Drie zeldzaamheden op Texel

Vandaag, 19 december, weer eens ouderwets getwitcht! Op Texel zat al enkele dagen een Maskergors. Vrijdag is onze vaste tweewekelijkse dag waarop we in de zomer meestal gaan fietsen en in de winter autovogelen. Eerder was al het idee geopperd om in de winter eens naar Texel te gaan — nog voordat de Maskergors werd ontdekt. De aanwezigheid van deze gors was natuurlijk een extra reden om de trip door te laten gaan. We hadden enorm veel geluk dat we de vogel vrijwel meteen na aankomst konden vinden en fotograferen, uiteraard met hulp van de al aanwezige vogelaars!

Het was de eerste keer in Nederland dat de maskergors getwitcht kon worden! Er waren wel 4 ringvangsten bekend.

Het mannetje in broedkleed heeft een opvallend olijfgroen lichaam met een donkergrijs tot zwart “masker” op kop en keel, wat de soort zijn naam geeft. Het vrouwtje en het mannetje buiten het broedseizoen zijn minder contrastrijk: grijzer/bruinig, met een vage tekening op de kop. De snavel is stevig en kegelvormig, typisch voor gorzen. Broedvogel in Oost-Azië (o.a. Rusland, China, Korea en Japan). Overwintert normaal gesproken zuidelijker in Azië. In Nederland zeer zeldzame dwaalgast, vooral in de herfst.

Maskergors . Black-faced Bunting . Emberiza spodocephala

De brileider is nog steeds aanwezig, dé sensatie van dit voorjaar. Inmiddels vertoeft de vogel regelmatig op de kant, wat eigenlijk geen goed teken is. De vogel is zichzelf voortdurend aan het poetsen; dat zou erop kunnen wijzen dat er bijvoorbeeld stookolie in zijn bevedering zit. Helaas!!

Brileider . Spectacled Eider . Somateria fischeri

De witbuikrotgans blijft een zeldzaamheid die we mooi hebben kunnen zien en fotograferen. Ondanks het kabaal dat een groep jagers maakte, bleven de rotganzen onverstoorbaar foerageren op de akker.

Witbuikrotgans . Brant Goose · Branta bernicla hrota

Ben van den Broek

Al van jongs af aan voel ik me aangetrokken tot de natuur, en tot vogels in het bijzonder. Vogels geven me een gevoel van vrijheid, prikkelen mijn fantasie en scherpen mijn zintuigen. Natuurlijk zijn er meer onderwerpen die de moeite waard zijn om te fotograferen. Daarom heb ik ook andere thema’s uit de natuur toegevoegd, zoals insecten, amfibieën en zoogdieren. Daarnaast heb ik een andere passie: het schilderen – met acrylverf – van vogels en dieren, vaak met een expressionistische inslag. Daarbij vormen mijn eigen foto’s de belangrijkste inspiratiebron.

10 december, 2025

Tuinvogels

De afgelopen periode ben ik veel bezig geweest met het fotograferen van tuinvogels. Niet alleen maak ik foto’s, maar ik ben ook video’s gaan opnemen. Dat laatste gaat op zich prima met mijn camera, maar de bestanden zijn te groot om op mijn blog te delen.

Bij het fotograferen probeer ik zoveel mogelijk recht door het glas te werken en reflecties te vermijden. Ook let ik erop dat de achtergrond rustig blijft. Het belangrijkste blijft natuurlijk het voeren, zodat de vogels naar de tuin worden gelokt.

Waarom een postduif plaatsen? Het is toch geen wilde vogel? Mijn liefde voor vogels is ooit begonnen met het houden van postduiven, en daarom verdient ook de postduif een plekje.

Het absolute hoogtepunt was het fotograferen van een Groene Specht.

Postduif

Turkse Tortel . Eurasian Collared Dove · Streptopelia decaocto

Waterhoen . Common Moorhen · Gallinula chloropus

Groene Specht . European Green Woodpecker . Picus viridis

Halsbandparkiet . Psittacula krameri

Ekster . Eurasian Magpie · Pica pica

Kauw . Western Jackdaw · Coloeus monedula

Zwarte Kraai . Carrion Crow · Corvus corone

Pimpelmees . Eurasian Blue Tit · Cyanistes caeruleus

Koolmees . Great Tit · Parus major

Spreeuw . Common Starling · Sturnus vulgaris

Merel . Common Blackbird · Turdus merula

Roodborst . European Robin · Erithacus rubecula

Heggenmus . Dunnock . Prunella modularis

Vink . Common Chaffinch · Fringilla coelebs

Onder betere lichtomstandigheden met strijklicht van opzij nogmaals een aantal soorten in mijn huistuin gefotografeerd en toegevoegd aan dit Blog. Nu rechtstreeks gefotografeerd. Dus niet door dubbel glas heen. Zie de verschillen.

Pimpelmees . Eurasian Blue Tit · Cyanistes caeruleus

Heggenmus . Dunnock . Prunella modularis

Vink . Common Chaffinch · Fringilla coelebs

Ekster . Eurasian Magpie · Pica pica

Vink . Common Chaffinch · Fringilla coelebs

Kauw . Western Jackdaw · Coloeus monedula

Ekster . Eurasian Magpie · Pica pica

Roodborst . European Robin · Erithacus rubecula

Nog een aanvulling: Voor het eerst zag en fotografeerde ik een Koperwiek in mijn tuin!

Koperwiek . Redwing · Turdus iliacus

Ben van den Broek

26 november, 2025

Woestijntapuit

Een prachtige, in Nederland zeer zeldzame
woestijntapuit, was de afgelopen dagen gezien in de Coepelduynen bij Katwijk. Ik zag mooie foto's voorbij komen en kon natuurlijk niet achterblijven. Het koste best wel heel veel moeite om de plek te bereiken. Via een lange wandeling deels langs het fietspad van Katwijk naar Noordwijk en een een stuk door het ruwe duingebied van de Coepelduynen bereikten we uiteindelijk de plek van de Woestijntapuit. De beloning was een zeer tamme vogel die zich zeer eenvoudig liet fotograferen.

De oorspronkelijke habitat van de Woestijntapuit is droge, schrale landschappen — woestijnen, steppes, semi-aride vlakten, zanderige of stenige gebieden. De vogel eet vooral insecten en kleine ongewervelden. Hij zit vaak op een kleine verhoging (struikje, graspollen, rots etc.), en duikt dan naar de grond om prooien te vangen; soms vangt hij insecten ook in de lucht.

Broedgebieden liggen in brede stroken: van het gebied rond de Kaspische Zee, Iran en Kazachstan noordoostelijk tot Mongolië. In de winter overwintert de soort in droge gebieden in Noordoost-Afrika, het Arabisch schiereiland en tot Noordwest-India.

Voorkomen van Woestijntapuit in Nederland

In Nederland is de Woestijntapuit geen broedvogel en nauwelijks een reguliere wintergast — het is een zeer zeldzame dwaalgast.
De eerste vastgestelde waarneming in Nederland was op 23 november 1970 (Noord-Brabant).
Sindsdien zijn er slechts enkele tientallen waarnemingen verspreid over de jaren: soms één per jaar, soms enkele jaren zonder waarneming.
Waarnemingen betreffen vrijwel altijd de herfst — vooral oktober tot en met december.

Woestijntapuit . Desert Wheatear · Oenanthe deserti

Ben van den Broek

21 november, 2025

Roodkeelduiker Haven van Stellendam

Een paar weken geleden zagen we in de haven van
Stellendam een Roodkeelduiker. Na de zware storm van de dag ervoor was dat op zich niet verrassend — zeevogels raken na onstuimig weer vaker de kustlijn kwijt en zoeken dan tijdelijk beschutting in havens of binnenwateren. Al snel viel echter op dat de vogel zich vreemd gedroeg. Hij zat voortdurend te poetsen, maar zonder het rustige, geconcentreerde ritme dat bij normaal verzorgingsgedrag hoort. Toen we beter keken, zagen we de trieste oorzaak: zijn borstveren waren besmeurd met olie. Helaas betrof het dus een olieslachtoffer — een beeld dat we helaas maar al te goed kennen. Elk jaar worden duizenden zeevogels het slachtoffer van illegale lozingen van stookolie of scheepsafval. Ondanks strengere regelgeving en toezicht lijkt dit probleem hardnekkig en structureel. Het blijft pijnlijk om te zien hoe een vogel die thuishoort in de vrije, schone zee, letterlijk vastplakt aan de gevolgen van menselijk handelen.

De Roodkeelduiker is de kleinste en slankste van de duikers. In de zomer draagt hij een opvallende roodbruine keelvlek, terwijl hij in de winter een ingetogen grijs-wit verenkleed heeft. Zijn spitse, iets opgerichte snavel en rustige houding op het water maken hem goed herkenbaar. Deze soort broedt in het hoge noorden – van Schotland tot Siberië – aan kleine, visrijke meren in open toendra’s. In de winter trekt hij zuidwaarts en is dan langs de Nederlandse kust te zien, vooral na stormachtig weer wanneer vogels soms in havens of binnenwateren terechtkomen. De Roodkeelduiker leeft van kleine vissen en duikt behendig onder water op jacht. Zijn nest ligt dicht bij het water en bestaat uit een eenvoudig hoopje plantenmateriaal, waarin meestal twee eieren worden gelegd. Helaas is de soort gevoelig voor olievervuiling en andere menselijke invloeden. Besmeurde veren verliezen hun isolerende werking, waardoor de vogels verzwakken of sterven. Ook veranderingen in visstand en klimaat vormen een bedreiging. Een sierlijke, maar kwetsbare wintergast aan onze kusten – symbool van de schoonheid én de kwetsbaarheid van het noordelijke vogelrijk.